Yağış miktarının fazlalığı da bölgenin ağaç türleri açısından çok çeşitli olmasına yol açmıştır. İğne yapraklılardan, kokar ardıç (Juniperus foetidissima), boylu ardıç (Juniperus excelsa), andız (Juniperus drupaceae), katran ardıcı (Juniperus oxycedrus), Toros sediri (Cedrus libani), Toros göknarı (Abies cilicica subsp. isaurica), Anadolu karaçamı (Pinus nigra subsp. pallasiana), kızılçam (Pinus brutia); geniş yapraklılardan, kayacık (Ostyra carpinifolia), Fransız akçaağacı (Acer monspessulanum), çınar yapraklı akçaağaç (Acer platanoides), Türk meşesi (Quercus cerris), Lübnan meşesi (Quercus libani), saplı meşe (Quercus robur), küçük yapraklı karaağaç (Ulmus minor), sivri meyveli dişbudak (Fraxinus ornus), titrek kavak (Populus tremula) bölgede yaygın olarak görülebilen türlerdir.
Otsu Bitkiler
Ormanların karakteristik seyrek dokusu, kayalık yamaçlar ve orman içi açıklıklar, otsu bitkiler açısından da önemli bir zenginliğe olanak tanımaktadır. Bozkıra geçiş kuşağına yakın olması nedeniyle bu dağlarda görülen İran-Turan floristik elementleri ve soğanlı bitkiler, bölge florasını biyolojik çeşitlilik açısından önemli kılar. Soğanlı bitki zenginliğiyle Gembos Ovası uzun yıllardır botanikçilerin ve doğa korumacıların dikkatini çekmektedir.
Yaşlı ormanlar, kuşlar açısından da uygun yaşam alanları yaratmaktadır. Bunun en önemli nedeni, bu ormanların çok katmanlı yapısı sayesinde farklı kuş türlerine ve onlara besin olabilecek böceklere yaşam olanağı sağlamasıdır. Ormanın seyrek yapısı nedeniyle ortaya çıkan açık alanlar da kuşlar tarafından tercih edilir. Bu açıdan değerlendirildiğinde, özellikle ardıç ormanları önemli bir biyolojik çeşitlilik öğesi olarak öne çıkmaktadır.
Kuşlar
Orman toygarı (Lullula arborea), kızılkuyruk (Phoenicurus poenicurus), ökse ardıcı (Turdus viscivorus), karaboğazlı ötleğen (Sylvia ruppelli), boz söğütbülbülü (Phylloscopus bonelli), çalıkuşu (Regulus regulus), uzunkuyruklu baştankara (Aegithalos caudatus), akyanaklı baştankara (Parus lugubris), çam baştankarası (Parus ater), Anadolu sıvacısı (Sitta kruperi), sıvacıkuşu (Sitta europea), bahçe tırmaşıkkuşu (Certhia brachydactyla), maskeli örümcekkuşu (Lanius nubicus), alakarga (Garrulus glandarius), kuzgun (Corvus corax), ispinoz (Fringilla coelebs), kara iskete (Serinus pussilus), küçük iskete (Serinus serinus), ve çaprazgaga (Loxia curvirostra) bölgede yaşadıkları ve üredikleri bilinen ötücü kuşlardandır. Bunların dışında, bölgedeki ormanlarda yuva yapan yırtıcı kuşlardan atmaca (Accipiter nisus), şahin (Buteo buteo), küçük kartal (Hieraaetus pennatus) ve delice doğan (Falco subbuteo) orman ekosisteminin sürekliliği açısından oldukça büyük öneme sahiptir.
Memeli Hayvanlar
Bütünlüğü bozulmamış ormanları ve kayalık yamaçlarıyla bölge, yaban hayatı açısından da önemlidir. Her ne kadar avcılık baskısı yüzünden belli oranda bozulmuş olsa da, arazinin sarplığı yaban hayvanlarının barınması için uygun koşulları sağlamaktadır. Yaban hayatı açısından ilk akla gelen tür yaban keçisidir (Capra aegagrus). Bunun yanı sıra, boz ayı (Ursus arctos), kurt (Canis lupus), vaşak (Lynx lynx), susamuru (Lutra lutra) bölgede bulunan önemli memeli hayvanlardır. Endemik bir hayvan olan dağ uyuruna (Dryomys laniger) da burada rastlamak olanaklıdır.
Genetik Değerler
Üzümdere Havzası'ndaki kızılçam ormanları, Cevizli kızılçam tohum meşçeresi, Akseki Toros göknarı tohum meşçeresi, İbradı Meşe Gen Koruma Ormanı, bölgenin bu türler için önemli bir yaşam alanı olduğunu göstermekte ve bölgedeki ağaçların genetik çeşitlilik açısından taşıdığı önemi de ortaya koymaktadır.
Neden Korunmalı?
İbradı-Akseki bölgesinde, ormanları odun üretimi için yoğun kullanımı, soğanlı bitkilerin toplanması, aşırı otlatma ve kontrolsüz avcılık gibi etkinlikler nadir doğal türleri ve yaşam alanlarını tehdit etmektedir. Özellikle, kardelen (Galanthus elwesii), akonit (Eranthis hyemalis), kekik (Thymus spicata), yabani orkide (Orchis sp.), adaçayı (Salvia sp.), sümbül (Muscari sp.) gibi bitkilerin popülasyonları aşırı toplanma yüzünden tehdit altındadır.
İbradı ve Akseki çevresinde yer alan ve hepimizin ortak mirası olan bu değerlerin korunması, doğal kaynakların sürdürülebilir yönetiminin sağlanması bir doğa koruma alanının belirlenmesiyle güvence altına alınabilir.
